یکی از حرفه ای ترین اعضاء تیم رسانه ای ریاست جمهور متهم به نداشتن سوابق مطبوعاتی شد!

در زمانه ای که دیگر دهکده مک لوهان جای خودش را به آپارتمان شیشه ای داده است و «ارتباطات» امری بدیهی ، ضروری، و البته عمومی شده است، کسی که بداند و بتواند از فناوری ارتباطات و علم ارتباط جمعی بهره  بهتری بگیرد لاجرم در عرصه ارسال «پیام» موفق تر است. این توفیق برخاسته از شناخت است، یعنی شناخت درست ابزارهای ارسال پیام آن هم در لابیرنت جهانی رسانه ها .  ابزارها یا همان رسانه ها تنوع و تفاوت های بسیاری دارند. رادیو و تلویزیون ، مطبوعات ، دنیای شگفت اینترنت ، صنعت مخابرات و رسانه های دیگر طیفی به ظاهر ناهمگون را شکل داده اند که اگر با درایت صاحبان پیام «آرایش رسانه ای» بیابند پیام با بیشترین تاثیرگذاری به مخاطب خواهد رسید.

این مقدمه را گفتم تا پاسخی به تعرض سایت «جهان نیوز» بگویم که «نداشتن سوابق مطبوعات» را بهانه پردازش خبری غیرواقعی کرده است.

محمد جعفر محمدزاده را قریب به یک دهه است می شناسم ، از همان زمانی که به عنوان یک نیروی فرهنگی در هفته نامه بامداد و در جریان حوادث پس از دوم خرداد با قلمی متین و روشنگر مبانی ارزشی حاکم بر نظام اسلامی را تبیین و امکان تحلیل قضایا را برای قشر جوان مهیا می نمود.

بعدها از قلم محمدزاده بیشتر خواندم وقتی که در نشریه پیام جمعه می نوشت و یا ویژه نامه هنرآوران را منتشر ساخت و یا کتاب هایش را به ویژه درباره حافظ به چاپ رساند.

اوایل دهه هشتاد محمدزاده به صدا و سیما رفت و آنجا علاوه بر فعالیت های اجرایی در حوزه های «مدیریت پیام» مانند مدیریت تحقیقات و معاونت صدا سعی کرد ادبیات جدیدی را بکار گیرد. در همین زمان امتیاز نشریه«گفتار سبز» را گرفت و در واقع امکان همکاری مستقیم ما فراهم شد.

گفتار سبز قریب به 50 شماره به صورت هفته نامه استمرار یافت و نقش قابل ملاحظه ای در تعاملات فرهنگی و اجتماعی غرب کشور ایفا کرد و همین توفیق باعث انتخاب ایشان به عنوان «رئیس خانه مطبوعات کردستان» شد: مسئولیتی خطیر در استانی که «رسانه» و «پیام» اهمیت ویژه ای دارد.

در ادامه همین فعالیت ها بود که به روزنامه سراسری جام جم دعوت شد تا در کنار علی اصغر جعفری پرتیتراژترین روزنامه کشور را اداره کند. در این دوره که بنده مسئولیت اداره روابط عمومی و به فاصله ای اندک مدیریت خانه خبرنگاران آزاد و جانشینی سردبیر را در جام جم آنلاین به عهده داشتم از نزدیک شاهد حضور موثر محمدزاده در «شورای سیاست گذاری» و «شورای تیتر» این روزنامه تاثیرگذار و مهم بودم. در همین زمان ورود محمدزاده به اینترنت هم آغاز شد.در واقع چاره اندیشی ایشان درباره ارتقاء سطح اطلاع رسانی در سایت جام جم آنلاین باعث شد عملاً به هزارتوی اینترنت راه یابد و حداقل یک وبلاگ را با امضاء رسمی و احتمالاً وبلاگ های دیگر را به مدت چندسال اداره کند. در واقع کسی که وبلاگ نویسی را به عنوان یک رسانه شخصی و در عین حال تاثیرگذار تجربه می کند ، نشان می دهد که ارزش «مدیوم» را می داند و به «مخاطب» حتی به ظرفیت«یک نفر» اهمیت ویژه ای می دهد و همین است که صاحب این قلم با شوق در صدر خبر انتصاب ایشان نوشت: «یک وبلاگ نویس معاون اطلاعات و ارتباطات جمهوری شد!»

والبته اضافه کنید عضویت ایشان را در شورای سردبیری چند نشریه دیگر و تجربیات ایشان در دوره مدیرکلی روابط عمومی و بین الملل دیوان محاسبات که به اعتراف اهل فن فصل موفق ارتباطات گسترده رسانه ای دیوان با مطبوعات بود.

حال محاکات اینجاست:

از این سو شاد باش به خاطر آن که ، کسی به حلقه مهم تیم رسانه ای ریاست جمهوری وارده شده است که اهل قلم و اهل سخن بوده و تجربه مدیریت ممتاز در انواع رسانه ها از جمله صدا و سیما ، مطبوعات و اینترنت را دارد و از این لحاظ شاید یکی از حرفه ای ترین اعضاء تیم رسانه ای تلقی شود و از دیگر سو افسوس برای سایتی که داعیه خبر رسانی (اگر نگوییم خبر سازی) دارد و بدیهی ترین اصل تهیه خبر یعنی کشف سابقه و صحت موضوع را نادیده انگاشته و با چشم پوشی از واقعیت در مدار مطامع ناپسند سیاسی تهمت کم ارزشی را به نقل از یک منبع آگاه(بخوانید نا آگاه) وسیله هجمه به دولت کرده است!

دوستان نادیده جهان نیوز!

بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم!

محمد جعفر محمدزاده از گردانندگان وبلاگ فرهنگی اجتماعی "گفتار سبز" به معاونت ارتباطات و اطلاع رسانی دفتر رییس جمهور منصوب شد.

در کارنامه فعالیت های رسانه ای محمد زاده علاوه بر مدیرکلی روابط عمومی دیوان محاسبات، معاونت مالی، اداری روزنامه جام جم در دوره مدیریت علي اصغر جعفري وجود دارد. وي همچنين صاحب امتياز و مديرمسئول مجله گفتار سبز است. محمدزاده همچنین در آموزش و پرورش و صداوسیمای استان های لرستان ، ایلام  و کردستان مسوولیت های مختلف فرهنگی و اجرایی را به عهده داشته است.

کتاب های "تک بیت های حافظ" و " "گفتگو با امام علی(ع) در فراسوی زمان" از آثار چاپ شده محمدزاده است . همچنین مقالات مختلف ادبی و اجتماعی به قلم ایشان در مطبوعات سراسری به چاپ رسیده است.

برای هم وبلاگی توانمند ، صاحب ذوق ، اهل قلم ، و بیش از همه خوش خلق و نیکوخصالم آرزوی توفیق در مسوولیت خطیری که به عهده گرفته است دارم و البته امیدوارم حجم کاری ایشان مانع وبلاگ نویسی ایشان نشود!

قانوني – شريفي

سفر سال گذشته به تركيه برايم خيلي ارزشمند و به ياد ماندني است هم از جهت تجربيات شخصي و هم از دستاوردها و توفيقات اداري.

پس از يك روز توقف در استانبول براي شركت در اجلاس سالانه اكوساي به همراه هياتي عازم آنتالياي تركيه شدم ؛آنتاليا شهري در سواحل درياي مديترانه با آب وهوايي مطبوع و كاملا بهاري.

در اجلاس آنتاليا علاوه بر مجمع عمومي وجلسه سالانه اكوساي نشست كميته آموزشي اكوساي براي تدبير امور آموزشي سه ساله كشورهاي عضوبرگزار شد.فرصت هم به من به عنوان نماينده ايران داده شد تا در سمپوزيم اين اجلاس مقاله اي با عنوان(نقش ديوان محاسبات در كاهش فساد ) ارائه نمايم.

در اثناي جلسات فرصتي پيش آمد تا با آقاي محمد شريف شريفي رئيس اداره كنترل و تفتيش افغانستان به عبارتی ديوان محاسبات خودمان آشنا شوم.(تصویر بالا) او از مجاهدين افغان و از علاقمندان و نزديكان شير دره پنج شير احمد شاه مسعود بوده –نمي دانم چرا وقتي اسم اين سردار شجاع افغان را مي شنوم بي اختيار ياد صياد شيرازي مي افتم و اندوه تاسف باري وجودم را مي گيرد- شريفي فوق ليسانس علوم تربيتي و دانشجوي دكتري در آكادمي علوم تاجيكستان است. قبلا ايران آمده بود و بسیار علاقمند و خواهان ايران.نكته جالب اين بود كه شريفي برادر يونس قانوني رئيس كنوني مجلس افغانستان است؛يونس قانوني چهره مطرحي در افغانستان به حساب مي آيد در دوره حاكميت رباني وزير كشور بود واز نزديكترين افراد به احمد شاه مسعود.از شريفي پرسيدم چرا او قانوني و تو شريفي؟ گفت در افغانستان اشخاص بيشتر با لقب شناخته مي شوند تا اسم فاميل؛ يونس از دوره نوجواني آدم قانونمندي بوده وبدين جهت از دوران دبيرستان به قانوني مشهور شده ومن كه اطرافيانم مرا فرد با اخلاق و منضبطي مي ديده وشريف به حساب مي آورده اند به شريفي مشهور شده ام. مدت اندک آشنائیم با این دوست افغان قانونی نبودن  وی را در برخی امور آزمودم البته یونس را نمی دانم!  به در اين انديشه بودم اگر ماهم بخواهيم همديگر را اينگونه بناميم بايد دوستانم از قبيل : پيريايي؛ كوراني فر؛ خرم آبادي؛ميرزايي؛ محمودي ؛ارجمندي؛ مصدق ؛ والي زاده ؛نورعلي؛ حسين و محسن را چه بنامم؟ شايد القابي چون سياسي؛ فوتبالي ؛ قرآني؛ طنازي؛چمني؛نقاشي و... به كار بيايد.